Það er ekki heppilegt að salta lítið kjöt í stórt ílát. Verður þá að salta það mikið, til þess að það geymist vel, og þá verður að afvatna það lengi. Fyrir lítil heimili, þar sem aðeins eru saltaðir 1 – 2 skrokkar, er hentast að salta í 4 – 8 blikkdunka eða önnur ílát með loki, sem fellur vel ofan á. Dunkana má svo geyma úti, því að eki frýs í þeim nema í miklu frosti. Bezt er að salta niður kjöt, undir eins og það er kalt. Áður en kjötið er brytjað, skal þess gætt, að það sé vel hreint. Eigi að salta bóg eða læri, er réttast að skera kjötið utan af beinunum í hæflega stóra bita. Hrygginn og síðurnar verður að saga smátt. Blandað er saman : 4 msk smjörsalti, ½ msk sykri, ¼ msk saltpétri. Kjötbitunum velt upp úr saltblöndunni, þannig að saltblandan hylji allan bitann. Raðað niður í vel hreinan og þurran dunk. Rétt er að láta ofurlitla saltblöndu á botninn á dunkinum. Þjappa verður kjötinu mjög vel saman. Er þess vegna bezt, að bitarnir séu mismunandi að stærð. Kjötinu velt upp úr saltinu jafnóðum og raðað er í dunkinn. Ætli kjötið að slepja, verður að strá ofurlitlu af salti ofan á dunkinn.

Matur og drykkur, Helga Sigurðardóttir, Reykjavík 1991
Bókina er væntanlega hægt að nálgast í verslunum Máls og Menningar.