1 l blóð
4 dl vatn
½ - 1 msk salt
400 g rúgmjöl
600 g haframjöl
1 – 1 ½ kg mör

Blóðið er mælt og sigtað í gengnum fínt gatasigti eða gróft léreft. Því næst er vatninu hellt í gegnum sigtið og saltinu blandað saman við blóðið, helmingurinn af mörnum settur út í, mjölið hrært saman við og hrært í, þar til það er jafnt. Bezt er að gera það með hendinni. Þá er mörnum hrært saman við eftir vild. Gott er að láta rúsínur í blóðmör, sem borða á nýjan. Blóðjafningur látinn í vambakeppina, sem stroknir eru upp úr köldu vatni. Vambakeppirnir eru látnar hálfir af blóðjafning. Saumað fyrir þá og jafnað i þeim. Bezt er að sjóða vambakeppina sér fyrst. Þegar vatnið sýður, er það saltað og svo helmingurinn af keppunum settur ofan í. Hlemmurinn er ekki settur á. Þegar sýður, er það, sem eftir er af keppunum, sett ofan í og pikkað þegar sýður aftur. Bezt er að svo rúmt sé í pottinum, að þegar trésleif er stungið ofan í hann, renni keppirnir auðveldlega til í pottinum. Ef þröngt er í pottinum og of lítið soð, springa keppirnir frekar og verður þá að taka upp úr og sauma aftur utan im þá. Soðið við hægan eld í 2 – 3 klst. Snúa verður í pottinum 4 – 6 sinnum. Þegar slátrið er að verða soðið, er fleytt vel ofan af. Keppirnir færðir upp á disk, settir strax í trog eða á bekk, ekki hver ofan á annan. Bíði til næsta dags. Ef hægt er, er gott að fá aukavömb með hverju slátri, annars verður að nota lérefstkeppi, sem verða að vera víðari í opið. Stroknir upp úr köldu vatni og fylltir með blóðjafning, sem er heldur þykkari en í vambakeppina og bundið vel fyrir opið með seglgarnsspotta. Soðnir í slátursoðinu á eftir vambakeppunum í 3 – 4 klst. Það má láta þá liggja í soðinu yfir nóttina. Léreftspokarnir teknir upp úr og settir í klat vatn og flett utan af þeim. Raðað á borð.

Matur og drykkur, Helga Sigurðardóttir, Reykjavík 1991
Bókina er væntanlega hægt að nálgast í verslunum Máls og Menningar.