Selshaus er sviðinn yfir eldi, hreifarnar sömuleiðis, en gæta verður þess að svíða ekki hreifana á járnteinum, sem þenja út fitina, svo að þeir svíðist jafnt. Sviðin liggi í köldu vatni yfir nóttina, skafin, þvegin og soðin eins og önnur svið, tekin upp úr og kæld og látin í góðan súr. Einnig má borða sviðin ný, og þótti hvort tveggja herramannsmatur.
Selkjötið má matbúa á margvíslegan hátt. Venjulegast er og var að sjóða það í saltvatni með spikinu. Einnig má búa til úr því alls konar kjötrétti eins og úr öðru kjöti, en áður en það er notað, verður það að liggja í saltvatni eða ediksvatni yfir nóttina, svo að blóðið síist út úr kjötinu. Spikið af selnum er saltað. Það verður að vera sterkur pækill á því. Síðan er það soðið og borðað með soðnum fiski.

Matur og drykkur, Helga Sigurðardóttir, Reykjavík 1991
Bókina er væntanlega hægt að nálgast í verslunum Máls og Menningar.